Merci aan onze muzikanten! (Jaarverslag 2017)

Houdt u van sprookjes, beste lezer?
Dan kent u vast het verhaal van de de Bremer stadsmuzikanten van de gebroeders Grimm.

Voor wie het verhaal niet kent, schrijf ik het hier graag neer.  Een ezel heeft zijn leven lang voor de molenaar gewerkt en trekt elke dag de kar met graan. Maar hij is oud en moe geworden en de kar wordt te zwaar. De molenaar wil niet zorgen voor een ezel die niet kan werken, waarop de ezel besluit naar Bremen te gaan, om daar stadsmuzikant te worden. Op zijn weg naar Bremen ontmoet hij een hond die te oud is geworden voor de jacht, een kat met stompe tanden die op haar oude dag liever voor de kachel ligt dan muizen vangt en een haan wiens gekraai door merg en been gaat, omdat zijn bazin soep van hem wil koken. Alle dieren sluiten zich bij de ezel aan op weg naar Bremen om daar samen muziek te gaan maken.

Bremen is verder weg dan de dieren hadden gedacht. Ze zoeken een plek om te slapen en komen bij een huis waar ze door het raam een tafel vol heerlijkheden zien staan. Er zijn echter ook rovers in het huis. Ze bedenken samen een slim plan. De hond gaat op de rug van de ezel staan, de kat op de hond en de haan op de kat. Ze gaan voor het raam staan en balken, blaffen, miauwen en kraaien zo hard als ze kunnen. De rovers zien de dieren aan voor een spook en vluchten het bos in. En de dieren, die genieten van het feestmaal.

De Bremer stadsmuzikanten doen mij denken aan Jongerenbegeleiding-Informant (Jo-In). Niet vanwege de valse muziek die ze maken, maar door de manier waarop ze samen verder komen. De dieren steunen elkaar in de lange tocht naar Bremen, ze vullen elkaars competenties aan als ze de rovers wegjagen, zoeken verbinding in hun gezamelijke droom om stadsmuzikant te worden en kunnen samen genieten van de mooie momenten tijdens het feestmaal.

Binnen Jo-In voelen wij ons soms ook de Bremer stadsmuzikanten, een grote groep vrolijke dieren bestaande uit ons team, onze leden, onze vormingsmedewerkers, onze vrijwilligers, onze raad van bestuur en al onze partners. We steunen elkaar, vullen elkaars competenties aan, vinden verbinding in onze gezamenlijke droom van een betere jeugdhulp en genieten samen van positieve ontwikkelingen in onze sector.

In Bremen staat een bronzen beeld van de stadsmuzikanten. Als je de beide voorbenen van de ezel vastpakt, mag je een wens doen die uit zal komen. Als ik in Bremen ben, zal ik onze gezamelijke wens voor een betere jeugdhulp en een lang en gelukkig leven voor Jo-In uitspreken. Ik wens u alvast veel leesplezier met ons jaarverslag van 2017 (klik hier).

Geert Ginneberge
Voorzitter
vzw Jongerenbegeleiding-Informant